Bugün, 4 Haziran 2020 Perşembe

Yazarın Diğer Yazıları


Mustafa KÖKSAL


BU KONUDA


Azar azar biriktirdiğim adını anmak için kaç pencere açtım yıllarca baktığım alanlardan ve kimse anlasın da istemedim çamurdan katran sahalardan bugüne gelir iken çektiğim onca sıkıntıları.

Bir sözü ödünç aldım yıl 1984 Aydın Yıldırım´dan onu böldüm, çarptım ve dağıttım çalıştığım takımlarıma, o alana doğru ufaladım her yıl deneyimlerimi çoğalta çoğalta ama en önce duyurmak istediğim her sporcum ?insan? olmalıdır dediğim sesimi.

Baktım spor dünyasında  bazılarının  dilleri toplanmış, anlatılanlar yarı yolda kalıyor. Çalışmalar hep yarım, hep kar yağıyor emeklerimizin üstüne ve üşüyo-ruz nedense sımsıcak spor yok. Hep tipi kar bize doğru?

Ben yalnızca Allah´a yaslandım birde bu alandaki yeteneğime öngörüme. Sonra çalışma isteğime tutundum yağan onca yağmura rağmen. Ve o yetenekli sporcularıma tutundum, onlar beni ben yaptı. Ve kırık kalplerde değil bu büyük yüreklerde büyüdüm ben, bu alanda onlar ile ben oldum.

Şimdi aramızda perdeler ufuksuz dağlar, soğuk iklimler, selamlar ve avuçlarımdan kayıp giden onca yetenekler. Üzgünüm çok ve de kızgınım.

Bazen çok sarsıldım bazen  duruldum  bazen de kırıldım bu spor caiasına ama şuna hep inandım ki gençliğin huzur bulacağı  iki yer var, aile ve okul birde faaliyetler. Bunun için modern yerler alanlar yapılmalı. Yapılan doğru işler olmalı.

Yıllar geçti biz hala buradayız da, heves etmişler vardı dayanamayıp gittiler.

Her şey para değil. Sevda.