Bugün, 13 Nisan 2021 Salı


Yazarın Diğer Yazıları


Özge TÜKÜÇ


OLİPS!

Covit-19 illetinden kurtulmak için ülkece, devletimizle, milletimizle, halkımızla topyekûn mücadele halindeyiz.


Covit-19 illetinden kurtulmak için ülkece, devletimizle, milletimizle, halkımızla topyekûn mücadele halindeyiz. Hafta içi akşamları saat 21:00’dan sonra sokağa çıkmıyor, hafta sonları ise tamamen evlerimize kapanıyoruz.

Temizlik, maske, mesafe kurallarına uymak için neredeyse köşe kapmaca oynuyoruz. Maskesiz balkona dahi çıkmıyor, kolonya ve dezenfektanlarımızı elimizden düşürmüyoruz. Toplu taşıma kullanmıyor, ufak tefek hastalıklar için hastanelere gitmiyor, yeri geliyor anne babamızı bile ziyaret etmiyoruz. (Anne-babamızı ziyaret etmiyoruz derken kaçtığımız için değil, yaşlarından dolayı onları korumak için.) bunlar gibi bir sürü tedbirler alıyoruz…

Virüs mutasyona uğramış. Tehlike daha büyük…

Virüsün mutasyona uğramış olması onunla mücadele edemeyeceğimiz anlamına gelmiyor. Sadece süreci biraz daha uzatıyor. Eninde sonunda bu illetten kurtulacağız… İnanıyorum… Sadece zaman belli değil…

Covit-19 dan kurtuluruz elbette ama beni endişelendiren başka bir konu var. Cehalet! Bu cehaletten nasıl kurtulacağız? Salgından korunmak için bir dizi tedbirlerin alındığı şu dönemde Cuma günleri savaş çıkacakmışçasına alışveriş yapıp, markette reyonları, manavda tezgâhları, fırında ekmekleri talan ediyoruz… Gerekli gereksiz bir sürü alışveriş yapıp, yok yere para harcıyoruz. Ve bütün bunları yaparken sosyal mesafeyi hiçe sayıyor, asıl amacımızı unutuyoruz… Cumartesi ve pazar günleri virüsün yayılma hızını azaltıyoruz belki ama pazartesinden cumaya depar attırıyoruz… Oluyor mu hiç?

Geçtiğimiz hafta sonu evimin balkonunda otururken marketten gelen teyzeleri gördüm. Biraz ilgimi çektiler ve göz hapsine aldım. Merak ettim böyle bir dönemde markete gidecek kadar neye ihtiyaç duydular diye. Ve konuşmalarına şahit odum. Soruyorlar birbirlerine;

-Sen ne aldın?

Diğer teyze cevap veriyor

-Polis durdurup ‘Nereden geliyorsunuz?’ diye sorarsa ‘Torunuma olips şeker aldım’ derim diye yalandan bunu aldım.

Soruyu soran teyze ise;

-Kız iyi oldu. Kimse yokken çıktık iki hava aldık. Bende torunuma cips aldım.

Hayranlık içinde dinledim. Torunumun olmaması benim suçum mu? Ülke olarak mücadelemiz torunlar üzerinden devam ediyor… Ahh be teyzelerim, ahh be amcalarım büyüğümüz olarak örnek olmak nerede kaldı?